ഇവിടെ മഴ തുടങ്ങി....

ഒരു മഞ്ഞുകാലം കൂടി കഴിഞ്ഞു

ഇളം തളിരുകള്‍ മഴതുള്ളി തങ്ങിയ ചില്ലകള്‍

തിരയും നുരയും

ഓര്മ്മയില് കടല്ത്തീരത്തിലൂടെ
അവനൊപ്പം എത്ര നേരം നടന്നുവെന്നോ
എത്ര ദൂരം നടന്നുവെന്നോ അറിയില്ല….
ഓര്മ്മ വയ്ക്കുമ്പോള് മുതല് ഞാൻ നടക്കുകയായിരുന്നു…
പുല്ലും മണലും കണ്ട തിട്ടയില് അവന്റെ ഒപ്പം ഇരുന്നു.
അവന്: ഉം എന്താ ഒരു മൌനം?
അവള്: ഏയ് ഒന്നുമില്ല
അവന്: എല്ലാം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞോ?
അവള്: അറിയില്ല, ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലയെന്ന തോന്നല്
അവന്: നമുക്കിങ്ങനെ ജീവിച്ചു മരിക്കാം
അവള്: ഞാന് ഓര്ക്കുകയായിരുന്നു,നമ്മള് വന്നിരിക്കുന്നത്
ഈ പുല്‍‌നാമ്പുകള് നാളെ നമ്മേയോർക്കുമോ ആവോ ?
അവന്: ഇവമാത്രമേ നമ്മുടെ ഓർമ്മക്കായി
ഇവിടെ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളു
അവള്: അല്ലെങ്കില് ജീവിതത്തിനെന്താ ഒരർത്ഥം
അവന്: ഒത്തിരി പറയാതിരിക്കുക,
ഇത്തിരി പ്രതികരിക്കുക
അവളുടെ മിഴികളില്‍ നനവ്….
അതുകണ്ടെന്നവണ്ണം
അവന്: ഹേയ് സരമില്ല്ലാ
ഞാന് നിന്നെ മനസ്സറിയാതെ
എവിടേക്കൊക്കെയോ വലിച്ചു കൊണ്ടു
പോകുന്നുണ്ടോയെന്നാണിപ്പോൾ സംശയം....
ഒന്നിനുമല്ലാതെ, എല്ലാം നല്ലതിനാ
ഒരിക്കൽ ഞാൻ നിന്നധരങ്ങൾ നുകരും
അന്നു നിൻ കാതിൽ ഞാനൊരു രഹസ്യം പറയും
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെയിഷ്ടപ്പടുന്നതെന്ന്..
വറ്റാത്തപാൽ ‌നിലാവിൽ....
ഒരു മയിൽ‌പീലിപോലെ,
പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി നീയെന്റെ മാറിൽ
ചേർന്നുറങ്ങുമ്പോൾ ഞാനറിയുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ
സുഖമല്ലാതെ മറ്റെന്താണെനിക്കുവേണ്ടത്.

പക്ഷേ, എന്നിൽ നിന്നും നിനക്കെന്തുകിട്ടി...??